Rower i narty
Jeżdżę więc jestem
Fotografuję i filmuję

Telewizja Aesculap

Blog Michała Rażniewskiego


Historia TV Aesculap – era analogowa i era cyfrowa

 Od 2007 roku tworzę video w technice cyfrowej kamerą z twardym dyskiem i montuję na domowym komputerze.  Obrazują one wydarzenia w Szkole Narciarskiej Aesculap, promują Góry i Pogórze Kaczawskie, Kotlinę Jeleniogórską i wszystkie inne miejsca, w których żyjemy i odwiedzamy podczas wycieczek czy podróży. Nakręciłem do tej pory ponad 900 filmów. *)

Oglądalność

Kilka danych zapisanych do dnia 16.01.2018 dotyczących oglądalności wszystkich moich filmów wysyłanych  na portale społecznościowe i osadzane na moich stronach internetowych. Otóż na Facebooku jest w tej chwili 120 filmów. Z czego 50 filmów uzyskało więcej niż 1000 wyświetleń – z tej liczby 15 filmów uzyskało więcej niż 2000 wyświetleń; jak również 9 filmów uzyskało więcej niż 3000 wyświetleń.  Od 2007 roku statystyki YouTube zanotowały w sumie 1 567 636 wyświetleń filmów. Natomiast 10 filmów uzyskało więcej niż 30 000 wyświetleń. 5 filmów powyżej 50 000 wyświetleń. Rekordzistą był film „Nauka jazdy…” – 362 253. Ilość wyświetleń całego profilu – 1 167 749. **)

Jeden z wielu filmów o Aesculapie – jego uczestnikach i Łysej Górze

Początki

W latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku  używałem kamery radzieckiej produkcji  QUARZ 1x8S – 2 (zdjęcie na górze) i taśmy filmowej ***) Super 8. Montowałem filmy (wywoływane w Bydgoszczy w kawałkach – z kaset) za pomocą sklejarek. Ładowałem materiał na rolki i wyświetlałem za pomocą projektora Ruś. Sklejki  zawodziły – zrywały się nieraz podczas projekcji w najmniej odpowiednim momencie. Dźwięk synchronizowałem ręcznie – musiałem zgrać  bieg taśmy filmowej z biegiem taśmy magnetofonowej. To była bardzo żmudna i czasochłonna praca.

Jeden z filmów nakręconych na taśmie filmowej (przegrany na twardy dysk) o Szkole Narciarskiej Aesculap, który zrealizowałem w 1989 roku

Programy Aesculapa w TV Dami

W latach 1991 – 2003 tworzony był cykliczny program telewizyjny Aesculapa i emitowany na antenie Telewizji Dami w Jeleniej Górze. W programie tym przedstawiane były wydarzenia z życia naszej społeczności narciarskiej. Na początku każdego miesiąca (w pierwsze piątki i soboty) jeleniogórscy telewidzowie mogli obejrzeć filmy z kolejnych zajęć narciarskich, wyjazdów na zawody i inne relacje (np. z jesiennych wycieczek górskich). Stałym elementem tej audycji były bieżące sprawy organizacyjne a także nowości z Łysej Góry. Program przygotowywał Michał Rażniewski (teksty i zdjęcia). Montaż i dźwięk – Michał Kępiński, Krzysztof Leszek (także zdjęcia), Maria J. Kępińska. Czytali między innymi – Katarzyna Baryła, Aleksandra Bereźnicka, Izabela Sagan, Tadeusz Siwek, Zofia Idasiak, Andrzej Domagała, Magda Glinkowska, Kamila Gajewicz, Janusz Sterna, Krzysztof Leszek.

Raporty śniegowe

Historia internetowych raportów śniegowych Łysej Góry sięga 2000 roku. Początkowo umieszczane były na serwerze Karkonoskiej Agencji Rozwoju Regionalnego. A od 2004 roku (po oddaniu do użytku pomieszczeń biurowych w mikrostacji) nadawane były codziennie ze szczytu naszej góry. Historia ta wiąże się nieodłącznie z moją działalnością fotograficzną i filmową. Przebywając codziennie na szczycie, miałem możliwość wysyłania porannych (niekiedy popołudniowych czy nocnych) komunikatów pogodowych i informacji o stanie nartostrad. Wtedy nie było tutaj kamer internetowych (pierwszą kamerę Aesculap zamontował w 2012 roku). Wykonywałem po prostu zdjęcia w różnych punktach stoku i natychmiast umieszczałem je na stronie. Później przyszedł czas na filmiki. Ich wielką zaletą była dokładność w pokazywaniu tras i szybkość docierania do klientów Łysej Góry. Ich realizacja wyglądała niezmiennie tak: Zapinałem narty pod schroniskiem, zjeżdżałem z kamerą w rękach – filmując trasy na całej długości, po czym wjeżdżałem wyciągiem. Po chwili była gotowa pełna informacja o warunkach narciarskich. Montowałem film, wysyłałem na serwer, wklejałem kod HTML na stronę oraz umieszczałem komunikat tekstowy – co jest istotną formą kontaktu z narciarzami. Starając się tym samym rzetelnie prowadzić serwis pogodowy ośrodka. Nadmienię, że każdego dnia podawałem ocenę przygotowania tras w skali od niedostatecznej do bardzo dobrej.

Później przyszedł czas na filmiki. Ich wielką zaletą była dokładność w pokazywaniu tras i szybkość docierania do klientów Łysej Góry

Filmuję Jelenią Górę i okolice

Szczyt mojej filmowej działalności podczas zajęć na Łysej Górze i wycieczek górskich przypadał na lata 2010 – 2013. Ostatnio używałem  kamery raczej sporadycznie na terenie Aesculapa. Po 2014 roku filmowałem zazwyczaj nieliczne zawody narciarskie i rowerowe Łysogórki MTB. Wynika to bezpośrednio ze zmiany mojej sytuacji –  nie jestem już etatowym pracownikiem. A w tym roku, jak już pisałem,  nie podejmę pracy w tej szkole na umowę zlecenie z powodu choroby. Skoncentrowałem się za to na produkowaniu impresji filmowych poświęconych mojemu miastu i jego okolicom. Więcej uwagi poświęcam jakości moich video. Od jakiegoś czasu tylko full HD.

Michał Rażniewski

Obecnie koncentruję się na produkowaniu impresji filmowych poświęconych mojemu miastu i jego okolicom


*) Filmuję od 1981 roku; początkowo na taśmach filmowych, potem kamerą z kasetami VHS-C.

**) Dane historyczne. Artykuł pisałem w dniu 16.01.2018. Informuję, że po przebudowie mojego kanału na YouTube liczba filmów na kanale zmniejszyła się bo uznałem, że wiele z nich jest niedoskonała pod względem technicznym lub po prostu były za długie i za nudne. Przemontowałem wszystkie od początku. Ilość przeszła w jakość moim zdaniem. Obecnie mam 148 video i obejrzało je od momentu remontu 7 362 widzów (do dnia 17.12.2018).

***) Taśma filmowa, błona filmowa – perforowany, światłoczuły nośnik filmu, negatyw lub kopia pokazowa pozytywowa. Na taśmie (światłoczuły nośnik) film był zapisywany w postaci pojedynczych klatek – kadrów, przesuwających się w projektorze kinowym z prędkością 24 klatek na sekundę. Perforacja natomiast służyła do przesuwania taśmy wewnątrz projektora lub kamery. Stosowano między innymi szerokości taśmy – 35 mm, 16 mm, 8 mm i Super 8 mm. (Wikipedia).