Jelenia Góra – lata 80-te


Oto Jelenia Góra w latach osiemdziesiątych. Wszędzie było jeszcze szaro. Tylko wszędobylska zieleń ubarwiała okolice, zasłaniała wstydliwie nieremontowane od lat budynki. Niekoszone trawniki na skwerach zawierały śmieci… Po ulicach jeździły kopcące Autosany (o tramwajach zdążyliśmy już zapomnieć). Na budynkach brakowało tynków i ściany się waliły… A jednak jakoś się tu mieszkało. I można było spotkać pogodnych ludzi, bawiących się na teatrach ulicznych, odwiedzających cyrk, który regularnie rozbijał swoje namioty przy dawnej Świerczewskiego lub Bacewicz. Większe sklepy, restauracje i kawiarnie usytuowane były głównie w centrum. I też z tego powodu panował tu spory ruch.

Cieszyliśmy się z nowych osiedli (bloki rosły w tym czasie jak grzyby po deszczu). Choć budowa utrudniała nam życie. Na porządku dziennym był widok wielkiej ciężarówki wzniecającej tumany kurzu (aż drapało w gardle) i piechurów zmierzających do swojego nowego M3 z zakupami w ręku. Za oknami gdzie okiem sięgnąć – plac budowy. Zaraz obok dla kontrastu pasące się krowy. Ogólny bałagan na pograniczu miasta i wsi (Raszyce). Taki był klimat ówczesnej Jelonki.

Wybrałem ze swojego archiwum kilkadziesiąt obrazków. Ot, tak… Z sentymentu do miejsca… Robiłem je w erze fotografii analogowej. Prawie wszystkie zdjęcia są czarno-białe (wywoływałem je w zaimprowizowanej ciemni – w łazience). To był ważny okres w mojej fotograficznej działalności. A teraz dobrze jest odświeżyć sobie zacierające się już w pamięci obrazy z przeszłości. Po przeskanowaniu odbitek – do obejrzenia na monitorze komputera. Zapraszam.

Jelenia Góra położona jest w południowo-zachodniej części Polski w centrum śródgórskiej kotliny. Od zachodu otaczają miasto Góry Izerskie, od północy Kaczawskie, od wschodu Rudawy Janowickie, a od południa najwyższe pasmo Sudetów – Karkonosze z najwyższym szczytem Śnieżką (1603 m n.p.m.). 


Więcej – lata 90-te.



Autor: Michał Rażniewski

Fotografie i Filmy Michała Rażniewskiego
JELENIA GÓRA
error

Poleć znajomemu