Zdjęcia
Nie pamiętam dnia
Nie pamiętam dnia, w którym powstało to zdjęcie.I nie chcę go pamiętać. Data, nazwa miejsca, nawet pasmo górskie — wszystko to jest drugorzędne. To nie jest fotografia z kategorii „byłem tu”. To jest obraz bycia sobą — gdzieś wysoko, tam, gdzie zawsze było mi najbliżej. Ten portret nie zatrzymuje chwili. On zatrzymuje stan. Stan wolności,
Znalazłem starą fotografię
To zdjęcie znalazłem zupełnie przypadkiem w jednej z moich szuflad i postanowiłem się nim z Wami podzielić – jako wspomnieniem i małym zapisem upływu czasu, przemijania (2000 rok). Fotografia pokazuje, jak zmienia się oblicze mojego miasta (w tle nieistniejący już w tym miejscu McDonald’s). To już kolejny podobny wpis, który powstał przy okazji przeglądania moich
Między ziarnem a pamięcią. Moje aparaty fotograficzne
Na mojej stronie prezentuję autorskie fotografie Jeleniej Góry z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. To obrazy analogowe, które wyraźnie różnią się od współczesnych fotografii cyfrowych. Mają własną estetykę, własny rytm i klimat — będący połączeniem nostalgii, ziarna, pięknej głębi, ale i pewnej „niedoskonałości”. Dla jednych to wada, dla innych ogromna zaleta. Dla mnie — wartość. Do
Ulica Piłsudskiego
Początek ulicy Piłsudskiego (dawniej 22 Lipca) w Jeleniej Górze to jedno z tych miejsc, które od lat działają na mnie niezmiennie – niezależnie od pory roku, nastroju czy fotograficznych mód. Na obu zdjęciach – tym sprzed lat i tym współczesnym – spotykają się podobne warunki światła: pod słońce, z delikatną mgiełką w powietrzu. To właśnie
Miasto Jelenia Góra
Fotografuję moje miasto. Od lat obiektem mojego zainteresowania są jeleniogórskie kamieniczki i starówka — jej rytm, faktura, światło. Fotografuję pejzaż Jeleniej Góry niemal o każdej porze dnia i roku: pod słońce i ze słońcem za plecami, w zbliżeniach i szerokich planach, z górami uchwyconymi teleobiektywem, które potrafią nagle „przybliżyć się” do miasta i stać się
Ulica Długa – wtedy i dziś
Jelenia Góra. Wrzesień 1987 Fotografia archiwalna została wykonana przeze mnie w 1987 roku – jako zwykłego przechodnia, mieszkańca Jeleniej Góry, który znalazł się w tym miejscu z aparatem fotograficznym. Nie powstała ona z myślą o dokumentowaniu przyczyn katastrofy ani jako materiał badawczy. Jest zapisem chwili, obrazu, który wtedy zobaczyłem i który pozostał w pamięci oraz
